Blinde vlek (door vast patroon)

By | 6 maart 2017

Blinde vlek

Ken je dat, dat je soms zelf de (vaak simpele) oplossingen niet meer ziet, omdat je zo vast zit in een bepaald patroon? Sommige zaken zijn zo vanzelfsprekend voor ons, dat we niet zien hoe ze ons tegenwerken.

Kijk bijvoorbeeld eens naar het volgende leuke, jonge gezin met 3 kinderen. Vader werkt, moeder is huisvrouw en de kinderen gaan allemaal naar school. Daarnaast hebben ze nog een hond en buiten lopen nog een aantal katten rond. Bij verschillende gezinsleden is inmiddels een diagnose gesteld of is er een vermoeden van…

De vraag van het gezin heeft betrekking op de avondmaaltijd. Ouders zouden graag zien dat er wat meer rust komt rond de eetsituatie, dat de maaltijd gezellig verloopt en dat er weer tijd en aandacht voor de individuele gezinsleden mogelijk is.

Na doorvragen en een observatiemoment blijken de maaltijden er als volgt aan toe te gaan:

Moeder staat nog in de keuken in de pannen te roeren, terwijl de kinderen en hond al door de keuken lopen waar zo ook gegeten gaat worden. De tafel is nog niet gedekt, maar er werd wel al geroepen door moeder dat het eten klaar was. Zij moet op alles tegelijk letten en ondertussen vliegen de kinderen elkaar in de haren.

Als uiteindelijk iedereen aan tafel zit kan er gegeten worden. Vader (die op het laatste moment ook aangeschoven is) wordt gebeld en loopt weg van tafel, de hond loopt onder de tafel door, alle kinderen praten door elkaar heen en moeder staat nog even snel op van tafel om wat uit de koelkast te pakken. Kortom: weinig tijd en rust voor een gezellige maaltijd.

Hetgeen er onder andere voorgesteld werd, is als volgt:

  • Er wordt een takenlijst gemaakt met daarop wie/ wanneer de tafel dekt en afruimt
  • De radio gaat uit tijdens het eten
  • De hond gaat naar buiten of in de gang als er gegeten wordt
  • Iedereen heeft een vaste plaats aan tafel
  • Vader belt niet meer tijdens de maaltijd
  • Iedereen mag om de beurt vertellen over hun dag en de rest luistert
  • Alleen moeder loopt tijdens de maaltijd van tafel als het hoog nodig is, de rest blijft op hun eigen plek zitten

Na verloop van tijd kwam er steeds wat meer rust tijdens de eetsituatie en was er meer tijd en aandacht voor elkaar in plaats van alleen maar elkaar te moeten corrigeren en politieagent te moeten spelen.

Achteraf geven ouders aan dat het eigenlijk wel simpele en logische punten waren die ze aan moesten passen. Ze zagen het zelf niet meer en een extra paar (vreemde) ogen, die van een afstandje meekijken kunnen dan een uitkomst bieden.StockSnap_BIIWIVMGSQ